عجب دنيایي است اين دنياي «جهانيشده».
ما با جهانيسازي مخالفيم و ميخواهيم همه چيزمان ملي باشد؛ از خودرو گرفته تا گوشي تلفنهمراه، به همين دليل هم تعرفهها را دستكاري كرديم تا گوشي تلفنهمراه ملي توليد كنيم، كه فرصت اشتغال ايجاد كنيم كه دانش فني به ايران بياوريم، كه شركتهاي داخلي مرتبط تقويت شوند كه قدرت چانهزني در WTO داشته باشيم، كه صادرات كنيم، كه ارزش افزوده ايجاد كنيم، كه به مشتريان انتخاب بيشتري بدهيم كه...
كه ايران گلستان شود.
و چه زود همه برنامههايمان جواب داد و درخت مليسازي صنعت جهاني توليد تلفنهمراه به بار نشست.
الان گوشي ملي مونتاژ ميكنيم با تجهيزات خط توليد آمريكايي، قراردادمان را در آلمان ميبنديم با نامي كرهاي كه اصولا موبايلساز نيست؛ آن هم با همكاري يك شركت كرهاي ديگر كه در سوريه تجربه محدودي داشته است.
در فاز SKD با نام كرهاي موبايل ميسازيم چون ايرانيها «برندپسند» هستند و بعد ميخواهيم در طول زمان، وقتي توليد در ايران پا گرفت، آن را با نام ايراني به دنيا صادر كنيم و حتما اهالي دنيا «برندپسند» نيستند و نوكيا و سوني اريكسون و چه و چه را رها ميكنند و گوشي كرهاي و چيني ميخرند با نام ناشناس ايراني!
مبارك است آقايان! به مباركي حالا ديگر ما گوشي ملي «گلوباليزه» داريم.
ایمان بیک http://itna.ir
