هنگام رانندگي روي جاده لغزنده يا هنگام صخره نوردي يا در دست گرفتن چوب چوگان و مثال‌هايي‌ از اين قبيل درمي‌يابيم كه خاصيت اصطكاك و چسبندگي در بسياري از فعاليت‌هاي انسان نقش‌هاي كوچك و بزرگي ايفا مي‌كند.

تحقيقات جديد انجام گرفته نشان مي‌دهد چگونه نانو تارهاي كف پا و پنجه مارمولك مي‌تواند نگرش جديدي بر ماهيت بنيادي اصطكاك و چسبندگي ايجاد كند. آزمايش‌هاي اوليه نشان مي‌دهد بيشتر اجسام وقتي سريع‌تر سر مي‌خورند، راحت‌تر مي‌لغزند.

با مطالعه نانو تارهاي كف پاي مارمولك مشخص شد وقتي مارمولك سريع‌تر مي‌لغزد اين تارها چسبنده‌تر مي‌شوند و حتي پس از طي مسافتي نزديك به 300 متر، خاصيت خود را از دست نمي‌دهند.

بر اين اساس، محققان فرضيه‌اي ارائه كردند كه مي‌گويد امكان ساختن مواد تركيبي شبيه به اين نانو تارها وجود دارد كه مي‌توان اثرات زمان و سرعت بر كارايي‌ آنها و چسبندگي‌شان را برآورد كرد.

در اين تحقيق محققان تارهايي‌ به اندازه 10 برابر تارهاي واقعي در پنجه مارمولك توليد كردند، طوري كه هنگام سر خوردن، خاصيت چسبندگي از خود نشان مي‌داد و در برابر استهلاك هم مقاومت خوبي داشت.

اين تارهاي چسبناك ديناميك مي‌تواند كاربردهاي زيادي مثلا در توليد تاير‌هاي ضد لغزش، كفش‌ها و تجهيزات ورزشي داشته باشد. از ديگر نكات قابل توجه در اين تحقيق، ايجاد امكان تاييد تجربي تئوري‌هايي‌ درباره اصطكاك اتمي و زلزله است.

با مطالعه توانايي‌ مارمولك در چسبيدن به سطوح صاف، دانشمندان مي‌توانند كشف‌هاي اساسي در رابطه با ماهيت اصطكاك و چسبندگي داشته باشند. بررسي بيش از 1000 گونه مارمولك نشان مي‌دهد نانوتارهاي پنجه هر كدام داراي الگوي متفاوت و منحصر به‌فردي است.

پرسش مهم اين است كه چگونه اندازه اين تارها بر عملكرد مارمولك تاثير مي‌گذارد. مطالعات نشان داده است تارهاي كوچك‌تر، چسبندگي بهتري دارند، اما تارهاي بزرگ‌تر راحت‌تر قابل ساخت هستند.

محققان در تلاشند تا بدانند چرا تكامل مارمولك‌ها اينقدر متفاوت است و چگونه اين زيست تنوع مي‌تواند در حل مسائل دشوار مهندسي در زمينه‌هاي مختلف تاثيرگذار شود.

_{جام جم انلاین}